Դուք պшտերшզմեցիք, օգնեցիք պшտերшզմեն և ոչնչшցնեն шմեն մե՛ր պшտկшնելիքը. Այսօր դուք шյրվում եք. шյրվե՛ք шյնպես և шյնքшն, որքան…

Գնել Սարգսյանը գրում է. Բաց նամակ բոլոր ժամանակների թուրքերի՛ն…

Սկզբում դուք զա վթեցիք մեր տունը, ա՛յն տունը, ուր հյուրընկալվել էիք, հետո գր ավեցիք մեր երկիրը, ա՛յն երկիրը, որտեղ այդ տունն էր և էլի տներ.

հետո քան դեցիք ամեն գեղեցիկը, որը սեփականությունն էր մե՛ր, տան տերերիս. հետո վա ռեցիք մե՛ր դպրոցները և վանքերը, վա ռեցիք հինավուրց գրքեր ուր պատմությունն էր աշխարհի և տիեզերքի

և ուր մե՛ր տառերով, սու՛րբ տառերով ներկայացված էին պա րկեշտության կանոններն աստվածային.

հետո բնաջն ջեցիք և ցեղաս պանեցիք մե՛զ, մեր պապերի՛ն, նրա՛նց ում չէիք կարող մարդկայնորեն նմանվել. գո ղացա՛ք, քան դեցի՛ք, ջար դեցի՛ք, արն աքա՛մ արեցիք, մո րթեցի՛ք և չդա դրեցի՛ք…

հետո է՛լ պատ երազմեցիք, է՛լ օգնեցիք պատ երազմեն և

ոչն չացնեն ամեն մե՛ր պատկանելիքը. Իսկ հետո, հետո եղավ ամենագա զանայինը , վերջը հասաք նրան, որ մի օր դուք սպ անեցիք մեր ԽԻ՛ՂՃԸ…

հգ Այ րվե՛ք, որքան այ րել եք ձեր գոյության ընթացքում, այ րվե՛ք այնպես և այնքան, որքան մենք ձեր ձեռքը այր վեցինք, ո՛չ ավել,բայց ո՛չ էլ պակաս…

Оставьте комментарий